| تبليغات | X |
باورش سخت است...اما باور کن دیدن اش تنها از ذهن بینای پناهی برمی آمد..
دایناسورها با آن عظمت منقرض می شوند و مورچه ها هنوز در قرن بیست و یکم...!
اصلن چه اهمیتی داره ٬ آن چه که مهم ِ غفلت من و توست از این حقایق عظیم خُرد.
یک بار تیتر زدم ... رقابت بزرگ ترین گناه دنیاست. آره ٬ رقابت ذهن رو محدود می کنه
فکرُ مشغول می کنه و اندیشه رو اسیر می کنه...اونوقت صدای گربه ها توی بهار برات
نشانی از زندگی نداره...و شاید مثل من اینقدر دیر بفهمی و تازه سر سلام سومِ صلاة شام ...!
که " چقدر سلام گفتن به کسی که سلام را می فهمد مشکل است."
* نوشته ی داخل گیومه دلنوشته ی حسین پناهی است.
نوشته شده توسط سبا در شنبه 23 دی1385 | موضوع: 
